Isang buwan

Akalain ko nga naman na nong isang araw pala eh naka isang buwan na akong mapapayagpag ng walang papel dito sa lugar ni Hitler! At sa loob ng isang buwan na yun eh walang masyadong pagbabago.

Sa loob ng isang buwan na yan ay may ilan ilan na din akong nakikilalang mga kababayan. May mga tsismis na din akong naririnig tungkol sa mga taong hindi ko pa nakikita o nakikilala. Ang una kong nakilala dito eh yung tatlong matandang pinoy na nag guide sa akin papunta sa Phil Bank at sa simbahan ng phil community dito. Yung sunod na sunday ay yung dalawang pinay na may asim pa na nasa 50's ang edad na nakilala ko sa Intsik resto. Sila yung nagpipilit sa akin na sa simbahan na lang nila ako sumamba. Yung patatlong sunday eh yung isa't kalahating babaeng pinay (tibo kasi yung isa) na mas bata sa akin ng 6 na taon.

At yung pang apat kong sunday eh mag asawa ni Tita Jo at Tito Ver..naks feeling close agad. Nakilala ko si Tita Jo kasi tinawagan ko sya. Nakuha ko yung number nya sa list ng mga phil org dito sa Hamburg. Naakit kasi yung mata ko don sa pangalan ng samahan nila na "Sick and Needy Children Foundation" at nong nakausap ko sya saka ko nalaman na wala na pala yung foundation na yun at hindi updated ang list ng org sa website ng Phil Embassy. At dahil sa minsan eh para akong pinaglihi sa pekpek ng baboy eh nagka kwentuhan kami ng mahaba sa talipuno at nagdecide na magkita sa simbahan.

Unang kita pa lang namin eh para na kaming super dupper close like hell. Ipinakilala nya akong pamangkin nya sa mga friendship nya na mga oldies din. So syempre smile na pang model ng tinga lang ang ginagawa ko sa pagpapakilala nya. Isa silang mag asawa sa mga unang dumating na pinoy dito nong early 70's. Kasing edad nya si mudra kaya ituring ko na daw syang parang nanay ko dito. Kasing age ko din yung panganay nya na sa kamalas malasan naman eh hindi marunong o makaintindi ng tagalog kahit na purong pinay. Kawawa db?

Saan papunta ang kwento ko? Hindi ko din alam..sige lang basa ka lang kung hindi ka busy!

Kanina nagyaya si Crystal at si Riza,sila yung isa't kalahating babae kasi nagfefeeling may burat si Crystal, don sa bday party nong anak ng friend nila. So join naman ako kasi kaladkarin wala naman akong gagawin. As usual sa handaang pinoy...maraming pangulam..minatamis at ang hindi umaabsent na kantahan!

Tahimik lang akong lumalamon kasi kahit na mga pinoy sila eh mas marami ang salita nilang "howten howten" kaya hindi ko maintindihan ang pinag uusapan. Eh ang alam ko lang namang salitang alemanya eh yung itinuro lang sa akin ng Pork Chop Duo. Pag tinatanong lang ako..ayun nagpapakitang gilas naman ako sa pagsagot about myself.

After kung mabusog eh umalis na din kami kasi rarampa pa sisimba pa ako nong hapon. Kakaiba kesa nong last week ngayon kasi mas maraming tao ngayon sa simbahan. May namatay kasing pinoy last week kaya andaming mga pamilya at mga kaibigang mga aleman at kababayan nya na umattend ng mass para sa kanya. Inferness waffo yung anak nyang lalaki na half supot. Para ngang gusto ko syang lapitan at yapusin kanina para makidalamhati..nahiya lang ako sa mudra nya at mukhang supladang aleman,hihihi

At ang bagong eksperyens ko dito eh sinundo ako sa train station nong mayordoma at driver ng mansyon. Nagkataon kasi na may meeting ang aking yaya slash amo na si Gregor nong time na nagpapasundo ako sa station kanina pag uwi ko. Kaya yung mayordoma at driver nong nanay nyang donya ang pinasundo sa akin. Pwamis nahiya talaga ako..pinagbukas pa talaga ako ng pinto ng sasakyan. Naiinis ako nong time na yun sa sarili ko kasi hindi ako marunong mag salita ng "van houten". Gusto kong makipag kwentuhan para mapalapit sa kanila..gusto kong sabihing wag na nyang gawin yung pagbubukas ng pinto..at gusto kong sabihin na kung gaano ako nagpapasalamat pero hindi ko ko magawa. Hindi na siguro masama na nakapagsabi ako ng maikling "danke". Sana naintindihan nila na engot pa ako at mabebenta pa nila sa bombay.